The xx - xx (2009)

The XX: voor mij een confirmatie van het statement "less is more" (of "un peu, pas trop" voor onze brusselse broederes).
Laat er geen misverstand bestaan: ik ben gek van multi-instrumentele bands die wijdse muzieklandschappen creëren door gevarieerde klankkleuren. The XX pakt het anders aan. Zij stileren redelijk open en bijgevolg onbegrensde poolhorizonten ... de oplettende luisteraar is een beetje ijsbeer die zich met plezier onderdompelt in het ijskoude water ...
Ik vrees en bibber echter lichtjes voor hun live optredens: deze muziek vind ik nogal persoonlijk om in massa te beleven. De zomerfestivals zullen ons hopelijk wijzer maken ...

Hoe minder hoe beter dat is hier het moto. Meestal huiver ik van het idee maar op deze plaat pakt het helemaal goed uit, de band met laconieke vocals berijkt een plaatsje in vele muzikale harten.

Nu staan ze ook al op de afiche van werchter deze band zal ik daar zeker gaan checken. Ik hoorde laatst nog dat hun optreden in de AB enorm de moeite waard was.

XXtreme good music!

Allez zeg.... dat ik iets moderns en hedendaags best kan pruimen, het overkomt me nu niet echt alle dagen meer...
Hier dus wel, voor een keertje.
Deze muziek klinkt fris, de muziek is melodieus, de liedjes zijn met een heldere stem gezongen en ik hou van het zweverig sfeertje.
Puik plaatje.