The Mars Volta - Octahedron (2009)

De artwork blijft ieder album meesterwerk. Wie is die kunstenaar? Ik weet dat ze bij het tweede album Frances the Mute dezelfde coveronterwerper in de arm hebben genomen als die van Pink Floyd, maar dit is volgens mij iemand anders.

Omdat The Mars Volta zowat een synoniem is voor chaotische, zuiders getinte progrock was 'Octahedron' natuurlijk een serieuze verrassing. Weg met de woest om zich heen maaiende audiorgieën en enter the blues, rustig dobberend welhaast, zo sleept 'Since We've Been Wrong' zich voort naar de laatste twee minuten die gelukkig nog wel wat interessants te bieden hebben. Was ik aanvankelijk erg enthousiast over dit album, dan is het ondertussen al fel aan het bekoelen en ik heb het gevoel dat het vanaf nu bij elke luisterbeurt nog meer richting vriestemperatuur zal gaan. Het klinkt misschien wat harder dan ik bedoel - er staan zeker leuke stukken op dit album, zoals het verrassende 'Copernicus' en het zwoele 'Teflon'. Maar een quasi-smartlap als 'With Twilight as My Guide' (dat hier als favoriet nummer is aangeduid door de MuMe'ers!) schiet toch zijn doel ver voorbij naar mijn mening. Geef mij maar weer chaos!

Prima album alleen blijf ik de teksten van TMV maar matig vinden. Wat mij betreft kraamt de zanger een hoop onzin uit. Ik vind een beetje abstracte teksten waar je zelf een beeld bij kan vormen of teksten die meer een gevoel opwekken erg leuk maar dit klinkt meestal meer als onzin, en onzin is een beetje makkelijk. Af en toe word er wel een mooi beeld geschetst en natuurlijk is lang niet alles slecht, anders kreeg dit album geen 4*, maar een beetje meer samenhang had wel gemogen.

Ik begrijp het absoluut dat veel mensen dit een tegenvaller vinden. Maar Omar en consorten zijn altijd vernieuwend vind ik en keihard op zoek naar nieuwe bizarre dingen. Het verschil tussen ATD en Mars volta vond ik ook vrij groot...

Ook dit album vind ik heel mooi, vooral die rustmomenten met die zachte piep vind ik heel sfeervol (al mocht de plaat wel gewoon wat eerder beginnen).

Vind het ook een mooie hoes trouwens (voor sommigen gaat de muziek achteruit maar de hoezen gaan wel in elk geval vooruit )....

Heb nooit wat gehad met The Mars Volta eigenlijk, maar dit is wel heel dramatisch. Wat een ontzettend zeurderig album.

Volledig mee akkoord, maar het moet dan wel binnen de perken blijven, en niet zoals in 'The Bedlam In Goliath'.

Dit album heb ik enorm vaak geluisterd in de auto tijdens de vakantie van afgelopen zomer. Een prachtig album met enkele overwelmende kippenvel momenten zoals in With Twilight as My Guide.

Het is een andere richting voor The Mars Volta, iets meer ingetogen, maar hun eigen geluid hoor je er nog steeds duidelijk in terug.

Het is gewoon heel wat anders dan iedereen van The Mars Volta gewend is, maar daarmee is de kwaliteit niet minder. Ik ben bevriend met misschien wel de grootste Mars Volta kenner en liefhebber van MuM en ook hij zat helemaal klaar voor het nieuwe album en moest haast kotsen bij de eerste luisterbeurt, maar gaandeweg is hij het juist gaan waarderen. Ik ben lang niet zo fan als hij of vele anderen, maar vind TMV nog altijd een enorm goede band, ook vele malen live gezien met die maat en het zijn gewoon steengoede muzikale optredens. Het heeft mij jaren gekost de chaos van de voorgaande albums onder controle te krijgen en nog steeds heb ik vele uren nodig om het optimaal te gaan waarderen, maar ik zie dit album niet als een achteruitgang, eerder als een bevestiging dat ze muzikaal zo divers zijn dat ze zelfs 'pop' kunnen maken en daarmee nog met kop en schouders boven de middelmaat uitsteken. Het stukkie electronic in Copernicus mag van mij wel vaker terugkomen, heerlijk!